Campbell's przez całe lata walczył o to by 

– mimo inflacji – jego zupa kosztowała 

tyle samo czyli 10 centów - 
oznaczało to konieczność stałego cięcia po stronie wydatków

na tym polu firmowa centrala próbowała najrozmaitszych strategii -
już przed I wojną światową stosowała 

dla jednych pionierskie dla innych graniczące 

z szarlatanerią metody naukowego zarządzania produkcją 

autorstwa Charlesa Bedaux -
pracownicy byli wynagradzani w zależności 
od ilości tajemniczych "jednostek B" -
początkowo prowadziło to do wielkiego przyspieszenia 
potem do dramatycznego spadku morale załogi - 

w zakładach Campbella bezwzględnie tępiono też 

próby budowania związków zawodowych -

kierownictwo nie cofało się przed rozgrywaniem 

różnic rasowych oraz etnicznych 

(robotnicy byli dzieleni w zależności od koloru 

skóry i pochodzenia tak by ograniczyć zagrożenie 

ewentualnym zwarciem szeregów)
firma od początku XX wieku straszyła też 

że jeśli żądania płacowe nie zostaną powściągnięte 
to przeniesie swoją produkcję - 
co oznaczałoby totalną zapaść dla całego regionu - 
w latach 90. koncern dotrzymał w końcu 

słowa i uciekł do Teksasu gdzie ma dostęp 

do taniej meksykańskiej siły roboczej

forsal.pl